Devil Inside

รู้สึกดีจัง ที่ได้มีโอกาสดูละครญี่ปุ่นทางฟรีทีวีอีก


1 Litres of Tear
ดูตอนแรกก็น้ำตาคลอตลอดเลย
ถือว่าตอนแรกไม่เศร้ามากเท่า อยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก
(เพราะตอนแรกของ อยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก บ่อน้ำตาแตกเลย )

แต่คิดว่า ยังไงก็คงต้องเสียน้ำตากับ 1 Litres of Tear แน่ ๆ
(และคงเสียน้ำตาเกิน 1 ลิตรแน่ ๆ )



เสียดายจัง ทำไมละครดี ๆ อย่างนี้ถึงไม่ฉายให้เร็วกกว่านี้ซัก 10 ปี
ไม่งั้นเราคงไม่ทำอะไรงี่เง่า ๆ อย่างฆ่าตัวตายแน่ ๆ
ก็ดีนะที่รอดมาได้ แต่ถ้าเลือกได้ ตอนนี้อยากกลับไปแก้ไม่ให้ทำอะไรงี่เง่า ๆ แบบนั้นมากกว่า



อืม การที่ดู 1 Litres of Tear แล้วร้องไห้
เรารู้สึกว่า เราไม่ได้ร้องไห้เพราะความทุกข์ของอายะจัง(นางเอก) 100%
แต่มันมีความรู้สึกประทับใจในคาแรคเตอร์ของอายะจังด้วยครึ่งต่อครึ่ง
ยิ่งได้เห็นภาพของอายะจังตัวจริงตอนเพลงจบละครขึ้น
เรารู้สึกได้เลยว่า ญ คนนี้ถึงร่างกายจะไม่เต็มร้อย
แต่ความอยากมีชีวิตของอายะจังมากมายกว่าคนที่ร่างกายสมประกอบเยอะมาก

รูปของอายะจังตัวจริงในเพลงจบละครขึ้น
ไม่มีรูปไหนเลย ที่แสดงให้เห็นว่าเธอรู้สึกเศร้า แย่ หรือไม่มีกำลังใจเลย
แต่กลับมีแต่รูปที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเปี่ยมไปด้วยกำลังใจที่เธออยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
(เฮ้อ! พอหันกลับมามองที่ตัวเอง กลับรู้สึกสมเพชตัวเองมากที่ทำอะไรงี่เง่าแบบนั้นไปได้)

edit @ 5 May 2008 22:10:00 by リリース

p.s. ขอบคุณรุจังสำหรับเรื่องครบ 32 นะขอรับ

edit @ 5 May 2008 22:58:26 by リリース